ons kinderwens

Hoi lieve lezers,

Vanwege lastige toevoegingen van blogs en onoverzichtelijkheid op deze site  ben ik verhuist naar  http://www.onskinderwensje.blogspot.com

Ik update hier dus niks meer maar wel op de nieuwe. Hopelijk kom je kijken ik update weer en bedankt voor jullie steun!!!!

Liefs, Kelly.

Het is alweer even geleden dat ik hier een update heb geschreven.

Helaas is onze 3e ronde naar IUI aangebroken, hé verdorie had nog zo'n hoop laatst. Ik heb dit keer geen bruinbloed gehad 4-1 dag(en) voor mijn ongesteldheid! En toen kwam het in één keer los afgelopen dinsdag en dat is alweer precies één weekje geleden.

Het is net 0:00 geweest morgen ochtend moet ik vroeg op voor een eerste echo / follikel meting op dag 8. Ik ben benieuwd naar mijn eitjes. Groei eitjes groei! Na de eerste echo moet ik vast nog een paar keer Fostimon (Menopur) gaan spuiten.

Ook moet ik morgen naar de apotheek om Otrivelle op te gaan halen. Omdat de Pregnyl al tijdje niet leverbaar is door te kort aan Pregnyl krijg ik Otrivelle. Dat is eigenlijk hetzelfde als Pregnyl en bevat ook HCG. Nou als dat gewoon zijn werking doet en ik hier door zwanger raak vind ik het best.

Ik ben heel erg benieuwd naar de echo morgen! Welterusten allemaal.

2 dagen later...

Ben ik ongesteld geworden. Heel erg ongesteld veel last van veel bloed met stolsels. Op dag 24 en 11 dagen na IUI. Vreselijk te vroeg en had ik al een bloeding voor mijn menstruatie. Dit ga ik zeker even melden bij mijn gynaecoloog.

Ik belde op de 1e dag van mijn ongesteldheid naar de gynaecoloog. Niet omdat ik weer zou beginnen op 3 dag maar om rust te houden een cyclus. Ik ben nu een paar dagen verder en ik geloof dat alle stress eruit komt.

Zondag (edit: zaterdag moest het zijn) bijna flauwgevallen na een felle steek / wee die ik opeens kreeg moest er echt van puffen en werd er kort ademig door en heel erg duizelig, moe (hele dag al) druk op mijn hoofd en hoofdpijn alsof ik bloed was wezen prikken en bijna ging flauwvallen (wat ik een paar jaar eerder al eens had mee gemaakt) daarna lekker op de bank gelegen toen zakte het weg. Vandaag weer druk bezig geweest maar daar het weer de vermoeidheid, hoofdpijn, beetje duizelig. Ben ik toch maar anderhalf uurtje wezen rusten. Ik denk toch dat er alles uit komt nu van de afgelopen maand met hormonen, spuiten, IUI, echo's, mijn vader in het ziekenhuis.

Ook denk ik dat mijn ijzer niet op peil is. Alle symptomen heb ik daar van kortom: ijzer te kort. Ik was bezig met Dr. Frank die ik nu even achtewege laat. Ik slik nu nog maar eens extra multivitamines en ben ik even opgehouden met Dr. Frank dieet en eet ik nu gewoon aardappelen en brood maar hou er wel rekening mee met wat ik eet.

Wij gaan een paar dagen op vakantie. Heerlijk er even tussen uit. Even er aan toe geven en ontspannen! We hopen zo hard dezer ronde dat we gynaecoloog NIET meer hoeven bellen en WIJ NU EEN KEER ZWANGER ZIJN! Het zou een hoop ellende en stress schelen. Dus deze maand doen we niks verplicht gewoon ontspannen de maand door komen.

Fijne dag allemaal!

Ik vind dat mijn lichaam maar vreemd doet. Konden we maar naar binnen kijken...

Vanaf 5 DPO heb ik al sypmtomen. Ik kreeg de hele dag ongesteldheids krampen en in de avond nog een felle steek gevoeld. Ik dacht zou dit dan eventueel een innesteling zijn? vanaf 6 DPO meer symptomen:

- zere borsten (kan er niet normaal op slapen)
- hele tijd gerommel in baarmoeder
- trekkerig gevoel baarmoeder
- veel plassen (maar dat kan ook zijn dat ik toevallig meer drink als normaal)
- heel af en toe wat duizelig
- warm warm warm vooral s' nachts in bed

Vanmorgen zat ik op 9 DPO maar vanmorgen werd ik wakker met een veegje roze en dacht ik.. WAT NU WEER?! dit heeft de hele dag aangehouden maar wel zonder kramp en nu nog steeds en had het koud zeg vanmorgen.

Ook heb ik nog steeds dezelfde zere borsten ze lijken als maar erger worden terwijl dit net voor NOD altijd ophoud met zeer doen. Kan er nu helemaal niks van zeggen vind dat ik maar vreemde symptomen heb dit keer. En die veegjes bloed is nog minimaal maar wat er nog niet is kan altijd nog komen he. Ik ga er maar niet teveel op hopen de meeste zeggen en of denken dat het een innestelingsbloeding is, het zou goed kunnen! Als het zo is dat ik ongesteld ben of ga worden dan is mijn cyclus wel erg kort 22 dagen en 9 DPO. alles kan, we wachten het maar weer af...

Een update!

Als eerst kreeg ik in November (alweer) van de apotheek mee: 12 doosjes Fostimon, Pregnyl, naalden en spuiten. Zie foto:

Pregnyl moest in de ijskast en Fostimon op kamer tempratuur.

Op 25 november werd ik ongesteld ( cyclus van 28 ). Op cyclus dag 3 op 27 november moest ik komen voor een echo en om te leren spuiten.. ook op die zelfde dag moest ik beginnen met spuiten. Het duurde maar lang bij de echoscopie / echografie / verloskunde afdeling. Eindelijk mochten we komen maar dan naar een ander afdeling om te leren spuiten. Was  wel even heftig ik moest bij de afdeling zijn waar mensen net bevallen waren. We moesten even in de kamer wachten en kwam er iemand aan van die afdeling die me hielp injectie spuiten.



Ze had het één keer voor gedaan en heb uiteindelijk zelf geprikt, ik wilde dit ook graag zelf leren omdat ik dan zeker wist dat ik het goed zal gaan doen. Het prikken in het ziekenhuis viel mee maar de volgende dag thuis niet. Ik moest gaan mengen ampul met fostimon. Het was even een techniek maar had een instructieboekje dus het kon niet mis lopen. Ging een beetje moeizaam maar elke dag werd ik er beter in alleen: doodeng, kreeg opvliegers hoe dichterbij ik het prikken kwam en hartkloppingen.

Je moet een rolletje vet pakken links of rechts bij je buik en dan de naald er in één keer insteken en spuiten, 3 seconden wachten en eruit halen. Elke dag dus Fostimon 75 IE / ml. De eerste keer was ik te gespannen. Je voelt telkens de vloeistof erin gaan dat doet een beetje zeer na injecteren. Wat was ik blij dat ik maandag 5 december niet meer hoefde te prikken dat was dus de laatste keer voor IUI.

Tussendoor kreeg ik echo's om te zien hoe mijn eiblaasjes waren gegroeid.

Ik was moe geworden van vroeg opstaan, ziekenhuis, echo zo ging ik het hele medisch traject door. Ik werd al gewaarschuwd dat het zwaar ging worden, maar ik kon mij daar eerst nog niks bij voorstellen, daarna wel. Pas als je een medisch traject door moet snap je pas hoe zwaar het tegen valt. Dan moet ik mijzelf injecteren de hormonen gieren door je lijf!! Het was in iedergeval heel vermoeiend. Ook werd ik steeds door Fostimon moe, slap, suf kon alleen nog maar slapen of huilen en zo ging dat elke dag. Maandag 2 dagen voor IUI werd het erger ik begon echt in te storten en moest niet opgeven en ben ik weer sterk gebleven en gezegd van: "goed doel" nog 2 dagen dan is het allemaal voorbij!"

Had behoorlijk wat last gehad van overstiumulatie. Veel buikpijn maar wat wil je als er 6 eitjes aan het groeien waren!!!! Waarvan er maar 2 / 3 groot genoeg werd.

Op dinsdag 6 december moest ik komen om Pregnyl (HCG) te laten spuiten in mijn bil / rug met een hele lange naald. Wat deed dat vreselijk zeer zeg zo in je spier! Het werd dus bij mij intermusculair gespoten dus in de spier. Je mag het ook zelf doen en dan spuit je het subcutaan in je buik en dat doet minder pijn. Na het spuiten liep ik niet zo lekker het ziekenhuis uit. In de auto bij elk bobbeltje riep ik al "auw!" ook in bed kon ik niet op mijn rechter zij liggen. De volgende dag was het alweer minder geworden.

Woensdag 7 december de dag van de 1e poging inseminatie (IUI)


Om 12:00 uur moesten we het zaad inleveren het waren het er maar liefst 5 miljoen wat goed was zeiden ze achteraf. Ik moest s'middags weer terug komen en kreeg om 13:30 mijn eerste IUI. Helaas kreeg ik mijn ouwe gynaecoloog en was wat gespannen maar dat is logisch omdat er geen vertrouwen meer in hebt. Ik voelde het helaas er wel allemaal uit komen, gelukkig mocht ik nog 15-20 blijven liggen en wist niet of dat allemaal wel zo goed was dat er veel uit kwam. Ik heb er ongeveer nog 3 dagen last gehad van het bewerkte zaad die ze hebben gewassen en ontsmet.

Helaas 1e poging IUI is mislukt  Ik ben erg vroeg ongesteld geworden en had een cyclus van maar 25 dagen. Net voor kerst dinsdag 20 december. Terwijl ik wel licht positief getest had. Dat was een paar dagen nadat Pregnyl uit je lichaam moet zijn en een paar dagen voor ik weer moest komen voor de volgende ronde.

Cyclus ronde 2 en 2e poging IUI
De 2e dag moest ik weer komen. Maar mijn gynaecoloog twijfelde omdat hij wat vocht zat zitten en of ik toch niet eventueel zwanger ben? ik dacht.. fijn straks vals alarm. Gynaecoloog: ik wil dat je zomenteen gelijk nog een zwangerachapstest doet bij de labatorium" Ik naar het labatorium en ingeleverd en zou ik s'middags wat horen. Helaas... het stemmetje van de assistene luid: Niet zwanger. Toch geprobeerd te denken van het is niks dus kan het ook niet hard aankomen maar aan de ene kant toch wel jammer hoor maar had het eigenlijk wel verwacht dat het vroeg mis is gegaan. Gelijk naar de apotheek om de rest van Fostimon te bestellen en weer Fostimon moest gaan spuiten met wat ik over had (want moest die dag weer beginnen met spuiten) Het ging gelukkig goed maar...

De volgende dag ging het niet best. Het spuiten lukte niet. Wat deed ik nou fout? Ik heb het gewoon 3x geprobeerd en alle 3 overgebleven Fostimon's waren op. Heb het ziekenhuis gebeld want het deed behoorlijk zeer omdat ik me 4x mis heb zitten prikken en viel bijna flauw van dat gedoe brrr. Ik moest direct langs komen en zouden ze me helpen prikken. Ik moest ook nog naar de apotheek om Fostimon op te halen want ik had niks meer en had het die dag daarvoor besteld. Opgehaalf en gelijk door naar mijn moeder die even mee gegaan is want ik zag eruit alsof ik een spook had gezien, ik trok helemaal witjes weg.

Gelukkig hielp deze aardige assistente mij en zag mijn moeder dat ik het fout deed ook de assistente zei neeee. Ik trok het spuitje op in plaats van dat ik het in mijn buik deed en het erin spoot. Dat was dus het probleem. Helemaal door de war was ik waarvan ik denk omdat mijn vader in het ziekenhuis lag en ik raak door Fostimon steeds de weg kwijt en vergeet steeds dingen. Dag daarna grote angst dat het weer niet ging lukken maar het ging goed. Gelukkig was Ruud ook thuis maar wat een zweet handjes opeens en weer hartkloppingen... vreselijk! Dag daarna en daarna ging het weer zoals gewoonlijk.

Ik moet zeggen dat ik in deze cyclus geen overstiumulatie heb gehad.

Ik moest nog een paar keer terug gekomen voor een echo en blijkt maar 1 eitje te zijn gegroeid de andere waren te klein en werden niet opgemeten. Op dag 9 was het de laatste dag dat ik Fostimon moest spuiten, wat een geluk! Donderdag 29 december moest ik komen voor de laatste echo en om Pregnyl te zetten s'avonds om 21:00 bij de kinderafdeling. Het zweet brak me alweer uit omdat ik de vorige keer zo'n pijn had tijdens Pregnyl zetten. Nu had ik een oudere vrouw die mij had geholpen die heel aardig was en waarschijnlijk meer ervaring heeft dan die jonge meid toen in ronde 1. Gelukkig weinig last gehad deze keer!

 31 december zaterdag ochtend om 09:45 en 3 kwartier na het inleveren van Ruud zijn zaad op de dag van oud & nieuw moest ik komen voor IUI poging #2. Gelukkig was mijn eigen gynaecoloog nu wel aanwezig en was ik veel meer ontspannen. Helaas zei hij dat we nu maar 1 miljoen zaadjes hadden terwijl het daarvoor nog 5 miljoen waren. Voor IUI is 1 miljoen minimaal. Ondanks dat had ik er een beter gevoel bij deze IUI behandeling. Mijn gynaecloog deed het op zijn gemak en niet haastend erin en wegwezen. Dat deed mijn ouwe gyn wel! Gelukkig liep er dit keer niks uit want ik werd naar achter gegooid zodat het zaad er beter kon in zwemmen en daarna ben ik nog een standje naar achter gegaan en moest ik 15-20 min blijven liggen en kwam onze gynaecloog weer ophalen. Het zaad was dus niet zo gek veel maar daar in tegen had ik wel dikker baarmoederslijmverlies:

TED 9 op 29 december
TED 8 op 05 december
TED 7 in natuurlijke cyclus

De wachtweken zijn begonnen. Ik zit nu op dag 11 en paar uur van Pregnyl, 8 DPO en cyclus dag 21. Op 1 januari 2012 eisprong gehad !! Op naar een zwangerschap en vruchtbaar jaar voor ons !!

Afgelopen maandag hebben we een afspraak gehad met een nieuwe gynaecoloog waarbij wij ons nu een stuk fijner bij voelen. Het 2e zaad uitslag hadden we ook binnen.. het was slechter dan de vorige keer in april. Onze gynaecoloog vond ook echter dat ik een schommelde cyclus en zat laatst gewoon op cyclus dag 30 in plaats van 24-28.

Het zelf proberen gaat ons niet goed af en na zo'n anderhalf jaar krijg je de moed niet meer in je schoenen en weet je dat elke ronde toch niet meer gaat lukken zonder geholpen te worden. Onze vorige gynaecoloog heeft ons dan ook laten lopen en dat voor 6 maanden. Ze probeerde ons vervolgens weer naar huis te sturen.. maar wat een geluk dat we nu een ander gynaecoloog hebben!

Zonder dat wij wat hoefde te zeggen besloot onze nieuwe gynaecoloog er wat aan te doen omdat wij lang bezig zijn zonder resultaat en het zaad minder is. Wij nu helemaal blij (klinkt raar maar die onzekerheid is niks als je niet weet wat de oorzaak is) en om serieus genomen te worden en zonder reden op straat gezet te worden of dat er gezegd wordt: 'dat het zaad ermee door kan gaan dus ga maar weer zelf proberen' heel erg raar want wij zitten nog steeds onder het gemiddelde die is niet goed.. ik denk je snapt toch zelf ook wel dat wij nog niet zwanger zijn en dit de oorzaak is, want bij mij is alles goed. Dat waren wij dus nu wel heel erg zat om zo iets aan te horen. Hebben al veel verdriet, geestelijk ga je in elkaar storten alles ging door ons heen. Maar dit is nu verleden tijd we hebben nu wel een begripvol, lieve gynaecoloog die het al direct zonder het verhaal aan te horen begreep.

Wij mogen in de volgende cyclus (nog 3 weken ongeveer) met IUI beginnen!! Waaaaaaaah wij waren zo blij dat we dit te horen kregen!! Ik zie eindelijk het groene licht en ook waar wij al een tijdje het recht op hadden.

Ik voel mijzelf nu rustiger, we weten waar we aan toe zijn en zijn nu aan het aftellen tot ongeveer 27 november. We gaan niet alleen IUI doen maar ik ga ook aan de hormonen. Op dag 1 moet ik naar het ziekenhuis bellen en op dag 3 Fostimon® spuiten en dat elke dag. Pregnyl® 5000IE moet ik spuiten rond mijn eisprong, dit is een HCG zwangerschapshormoon van zwangere moeders die helpen andere zwanger te worden: lees meer op http://www.moedersvoormoeders.nl Dit hormoon gaat gespaard met wat bijwerkingen maar we hebben het er voor over. Dan moet er nog bloed geprikt worden, echo's en dan vervolgens de IUI!!

Wij vinden het allemaal wel erg spannend en hopen natuurlijk dat het aan slaat. We hebben wel meer kans op tweeling / meerling. Dit wordt vervolgt...

22 augustus heb ik een gesprek gehad met mijn gynaecoloog. Ze wilde nu bloed laten prikken op Prolactine. Even een korte uitleg wat Prolactine inhoud:

'Prolactine is een hormoon dat aangemaakt wordt in de hypofyse. Prolactine is een hormoon dat onder meer de melkproductie (borsten) bij de vrouw stimuleert en activeert."

Ook wilde ze toch mijn eileiders na laten kijken met een HSG ( hysterosalpingogram) best een ingrijpend onderzoek / behandeling. De gynaecoloog / radioloog kijkt dan of je eileiders toegangbaar is voor zaadcellen en ze bij het eitje kunnen komen / samen kunnen smelten of zo gezegt dan kunnen bevruchten. Ik moest hiervoor een aparte afspraak maken met de radioloog. Gedaan dus we mochten maandag 12 september net na mijn menstruatie komen. Heb me de hele week op zitten vreten van zenuwen, alledaags op de wc gezeten (aan de dunne..) wat was ik zenuwachtig zeg en vooral die maandag toen het moest gebeuren. Ik kon ook pas om 15:30 behandeld worden. Eerder doen ze zo iets niet.

Aangekomen in het ziekenhuis het was bijna 15:30 nog niet aan de beurt (had ik ook wel verwacht) het was daar best druk. Om 16:00 nog niet maar pas om 16:15! Heb gewoon 3 kwartier zitten wachten en ik had het niet meer. Mijn gedachtes gingen: "zou zo wel naar buiten willen lopen en weg gaan.. nee blijf sterk niet aan toe geven" en ik ben sterk gebleven! Eindelijk werden we naar binnen geroepen. Er waren gewoon 3 dokters aanwezig ik dacht nog van zo... dit gaat geen eitje worden geloof ik. Maar één daarvan was mijn gynaecoloog gelukkig een bekend gezicht, een radioloog geloof ik en een student. De hysterosalpingogram kon beginnen.

Ik lag helemaal verstijft op dat bed. Gelukkig mocht mijn vriend erbij om me steunen en heb zijn hand helemaal fijn geknepen. Ik mocht gelukkig een uur van tevoren een Naproxen 500 innemen voor de pijn maar ook voor het ontsteken wat kan voorkomen na deze behandeling. Je krijgt ook Jodium ervoor dat smeren ze als eerst in. Alleen 1x schrok ik heel erg toen kwam ze tegen mijn baarmoeder aan en dat deed wel een beetje zeer. M'n vriend moest heel even weg tijdens het inspuiten van HSG en de foto door stralingen mocht ie er niet bij voor zo'n 2 minuten. Ik kreeg door HSG vloeistof weeen/krampjes kreeg gelukkig viel dit best mee als het gaat om kramp en pijn (ik heb wel erger kramp gehad tijdens mijn menstruatie/ vroege miskramen)dat was nog veel erger, maar is toch allemaal erg ingrijpend want wij gaan natuurlijk ook het medisch traject door.

Na het onderzoek kwam ik niet meer overeind. Ik zat helemaal te bibberen als een bange hond ik was echt bang voor dat onderzoek je gaat er echt niet zomaar liggen hoor en je wilt niet weten er ging een partij last van mijn schouders en moest een traantje laten en me weer aankleden. Ik verloor nog wat Jodium maar toch ook nog wat bloed. Het voelde alsof ik ongesteld was en iemand met een naald in mijn baarmoeder zat te prikken. Ook liep ik niet fijn, in de auto zat ik niet lekker (mijn vriend is heeft naar huis gereden want je kunt door HSG licht in je hoofd raken / flauwte) zeg maar dus niet lekker voelen wat best gevaarlijk is tijdens auto rijden. Ik was ook echt niet lekker daarna. Dus neem iemand mee wanneer je HSG krijg is aan te raden. S 'avonds erge last van hoofdpijn, licht ijn mijn hoofd en wat krampjes nog steeds. Ik heb 2 dagen een klein beetje bloed verloren en mijn eetlust was weg heb een week slecht gegeten, bedoel niet gesnoepd ofzo maar kon juist helemaal niet eten. Was nog een keer aan de dunne en ook misselijk geweest.

Maar als het moet gebeuren, dan moet het gebeuren maar ik heb het toch nog ergens voor gedaan. Daarin tegenover staat dat ik nu de eerste 3 maanden vruchtbaarder ben als normaal. Door het HSG zijn mijn eileiders ook helemaal schoongemaakt en beter toegangbaar. Je hoort er heel echt veel verhalen over dat mensen 1-3 maanden zwanger raken na HSG en die daarvoor helemaal niet zwanger konden worden. Ik ben benieuwd of mij dit ook gaat lukken maar ik reken maar nergens op.

Tijdens HSG zei de gynaecoloog zover ze het kon zien dat het er goed uit zag. Ik moest een nieuwe afspraak maken voor de uitslagen ook op Prolactine nog steeds en met wat we nu verder gaan doen. Volgende week woensdag om 9:00 uur moeten we daarvoor naar het ziekenhuis. Jullie horen nog van me!

Heb zondag de 18e mijn eisprong gehad, precies op dag 14 en zit nu op dag 17 van mijn clyclus en op 3 DPO (Days past ovulation) de dagen na je ovulatie. op 2 oktober is mijn NOD duimen jullie weer hard voor ons??

Edit: 11.08.2011 ongesteld geworden (Ronde 16)

Het moment is daar ik stap nu volledig de (MMM) Medische Malle Molen in. Vanmorgen  voelde ik gewoon weer een ongi aankomen en kreeg vanmiddag de eerste paar bruine druppels. Ongi is nog niet doorgezet maar ben bang dat het alweer gaat gebeuren binnen deze 3 dagen.

Op maandag 22 augustus om 10:30 heb ik een afspraak staan bij de gynaecoloog en krijgen we verder onderzoeken en krijg ik misschien wel hormonen of iets. Het enige wat bij mij nog niet onderzocht is: is een samenlevingstest en chromosoomonderzoek. Verder heb ik wel onderzoeken gehad op mijn vroege miskramen, zoals: cyclus analyse, inwendige echo's, bloedonderzoeken voor baarmoeder ontsteking en progesteron, zaadonderzoek. Dit was allemaal perfect dus waar ligt het dan aan? Als je wist waar het aan lag kon je er wat aan doen dus vandaar nog maar verder onderzoeken doen.

Ben in iedergeval blij dat wij onder controle staan bij de gynaecoloog. Ik had eigenlijk wel een goed gevoel dit keer maar helaas. Pre-seed hebben we ook gebruikt best goedkoop want je doet er lang over. Zoveel hoeft je er niet van te gebruiken maar het is natuurlijk bij iedereen anders. De ene moet meer gebruiken dan de ander.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor de steun! Tot 22 augustus.

Zijn alweer 3 maanden verder en nog geen zwangerschap...

Het wilt ons nog steeds niet lukken. Zit al in ronde 14 en zijn al meer dan een jaar actief bezig. Ik begin al mijn hoop op te geven. Alles pookt door je hoofd: moet ik dan nog meer gezond gaan eten? zou de pil meer dan een jaar nodig hebben gehad om zwanger te worden? ik heb alle zwangerschapskansen die je maar kunt vergroten al gebruikt. Dan weet je het opeens niet meer, je voel je machteloos en mensen om je heen worden zwanger en onze verlangen naar een zwangerschap/eerste kindje worden steeds als maar groter en groter.

Wij hebben besloten om weer naar de huisarts te gaan. Ik wacht deze maand nog één keer af want onze geduld raakt ook een keer op. Ik snap mensen wel die met goed avies komen van: geduld hebben is een schone zaak en of je moet er niet teveel mee bezig zijn, of je moet dit of dat. En ja, dat hebben wij allemaal al geprobeerd maar zonder resultaat. Ook kun je er niet niet aan denken omdat het onze grote wens is en het speelt toch door je hoofd.

Wij zijn precies een week geleden naar Kroatië geweest. Hier kwam ik helemaal tot rust. Omdat wij een lastminute hadden geboekt moesten we 2 dagen daarna al vertrekken. Ik heb geen ovulatietesten kunnen bestellen. Ik had ze wel bij de Kruidvat kunnen kopen maar de meeste zeggen dat ze niet te vertrouwen zijn en hebben we het er maar op gegokt dit keer. Vrijdag ochtend had ik wat krampen dus het kan goed zijn dat mijn eisprong 1 week geleden is geweest. Sinds vandaag heb ik pijn in mijn borsten en al een paar dagen een druk gevoel bij m'n blaas. Je gaat natuurlijk weer van alles denken, en wilt het dit keer niet lukken dan gaan we naar de huisarts en vragen we om een samenlevingstest en nog wat onderzoeken die nog niet zijn gedaan bij ons. Achteraf snap ik niet waarom ze dit niet eerder hadden onderzocht als ik daar toch al kwam voor onderzoeken door mijn vroege miskramen.

Helaas wachten we het geduldig af. Wachten duurt steeds langer en geduld raakt ook op. Wanneer is het ons een keer gegund? Fijn weekend allemaal!